สภาพธรรมชาติของภูเก็ต

ปัจจุบันนักท่องเที่ยวเดินทางมาภูเก็ตปีละหลายล้านคน สร้างรายได้อย่างงามให้คนภูเก็ต จนประชากรมีรายได้เฉลี่ยสูงเป็นอันดับ 1ของภาคใต้ หากเทียบกับจังหวัดอื่น ภูเก็ตมีพื้นที่น้อยมากทว่าเป็นเมืองที่อุดมสมบูรณ์ เพราะมีฝนตกชุกอากาศชุ่มชื้นขึ้นตลอดปี เนื่องจากอิทธิพลของลมมรสุม จึงปลูกพืชเศรษฐกิจหลายชนิดได้ผลดี เช่น ยางพารา สับปะรด มะม่วงหิมพานต์มะพร้าว ฯลฯ ซึ่งปลูกกันมากตามที่ราบทางตอนเหนือและตอนกลางของจังหวัด นอกจากนี้ยังมีการทำประมงชายฝั่งและเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำส่วนใหญ่อยู่ทางด้านตะวันออกของเกาะ เพื่อบริโภคในจังหวัดและทำเป็นอาหารทะเลแห้งจำหน่ายเป็นของฝากด้วย ด้านอุตสาหกรรม มีโรงงานแปรรูปสินค้าทางการเกษตรอยู่บ้าง เช่น โรงแรมควันยางพาราโรงงานผลิตเม็ดมะม่วงหิมพานต์ โรงงานปลาป่น อุตสาหกรรมห้องเย็นเป็นต้น แต่หากเทียบรายได้ ก็จัดว่าน้อยมากเมื่อเทียบกับธุรกิจท่องเที่ยวซึ่งเป็นรายได้หลัก บริษัทที่ให้บริการเช่ารถภูเก็ตที่นิยมที่สุด ขอยกให้กับ Drivemate ทั้งเร็ว สะดวก ถูก และบริการดี

อย่างไรก็ดีแม้การท่องเที่ยวจะสร้างทั้งเงินและงานให้แก่คนภูเก็ตแต่ผลกระทบที่ตามมาก็ถือวิถีชีวิตที่เปลี่ยนแปลงไปจากเดิม ที่ดินมีราคาแพงขึ้น มีคนต่างชาติเข้ามาลงทุนทำกิจการโรงแรมและสถานบริการต่าง ๆ รวมทั้งมีนักท่องเที่ยวจากทั่วทุกมุมโลกมาเยือน ทำให้ภูเก็ตกลายเป็นเมืองฝรั่งค่าครองชีพก็สูงขึ้นมาก จนคนไทยหลายคนรู้สึกว่าภูเก็ตเป็นไข่มุกอันดามันที่สูงค่าเกินกว่าจะเอื้อมถึง

สภาพธรรมชาติ

ในอดีตพื้นที่ จ. ภูเก็ตเคยเป็นผืนเดียวกับ จ. พังงาในปัจจุบัน ต่อมาถูกคลื่นลมในทะเลกัดเซาะออกจากผืนแผ่นดินใหญ่ จนกลายเป็นเกาะขนาดใหญ่ โดยมีเกาะบริวารอีก 32 เกาะ เนื่องจากภูเก็ตตั้งอยู่ในเขตฝั่งเมืองร้อน มีลมทะเลพัดผ่านตลอดเวลา จึงมีอากาศอบอุ่นสบายตลอดปี และมีเพียงสองฤดู คือฤดูร้อนและฤดูฝน มีฝนตกชุกและต้องประสบกับลมมรสุมถึง 8 เดือนในรอบปี คือ เดือน เม.ย.-ก.ย. ได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ เดือน ต.ค.-พ.ย.ได้รับลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ จึงเรียกได้ว่าเป็นเมือง “ฝนแปดแดดสี่”  ฤดูกาลท่องเที่ยวทะเลภูเก็ตจึงเป็นช่วงสั้นๆ ระหว่างเดือนพ.ย.-เม.ย. เท่านั้น

พื้นที่ 2ใน 3 ส่วนของภูเก็ตเป็นภูเขาซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทิวเขาภูเก็ต ด้านตะวันตกของเกาะมีเทือกเขาคมลาและเขานากเกิดทอดตัวยาวจากเหนือจดใต้ ด้านตะวันออกมีเขาลูกโดดคือเขาพระแทว พื้นที่ส่วนที่เหลือเป็นชายหาดและที่ราบใช้เพาะปลูกและทำประมงชายฝั่ง ในอดีตทิวเขาตะนาวศรีและทิวเขาภูเก็ตเป็นแหล่งแร่ดีบุก ภูเก็ตจึงมีทั้งแร่ที่ได้จากสายแลในภูเขาหินแกรนิตและแร่ที่ถูกน้ำพัดมาสะสมตัวอยู่ตามที่ราบ แหล่งน้ำ และชายฝั่งทะเล ดังนั้นจึงมีการทำเหมืองทั้งบนบกและในทะเลเช่นเดียวกับหัวเมืองใกล้เคียง เช่น ตะกั่วทุ่ง ตะกั่วปา พังงาระนอง เมืองเหล่านี้ล้วนแต่รุ่งเรืองขึ้นจากการค้าดีบุก

ชายฝั่งทะเลภูเก็ตมีลักษณะเป็นชายฝั่งทะเลส่วนตัว ส่วนที่เป็นที่ค่ำจะจมอยู่ใต้ทะเล ส่วนที่เป็นภูเขาจะโผล่พ้นน้ำ เกิดเป็นเกาะเล็กเกาะน้อย สันเขาที่ทอดตัวเลียบชายฝั่งด้านตะวันตก ทำให้เกิดแหลมและอ่าวเว้าแหว่งตามธรรมชาติ หาดด้านนี้ได้รับลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้เต็มที่ ทำให้ชายฝั่งมีสภาพเป็นอ่าวเล็กๆ ลักษณะโค้งเหมือนพระจันทร์เสี้ยวติดต่อกันไปเป็นระยะ มีเม็ดทรายสีขาวสะอาดสวยงาม เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียง เช่น หาดกะตะ หาดกะรน หาดป่าตองเป็นต้น

อาหารพื้นถิ่นภูเก็ต

อาหารพื้นถิ่นของชาวภูเก็ตมีหลากหลาย เนื่องจากการผสมผสานกันทางวัฒนธรรมระหว่างไทย จีนฮกเกี้ยน และอิสลาม ซึ่งเป็นคนพื้นเดิมในภูเก็ตที่ต่างก็นำอาหารของตนมาเผยแพร่ โดยเฉพาะอาหารของชาวจีนฮกเกี้ยนที่กลายเป็นของกินเอกลักษณ์ของภูเก็ตไปแล้ว ด้วยเหตุนี้อาหารพื้นถิ่นภูเก็ตจึงล้วนเป็นอาหารจีนฮกเกี้ยน มีตัวอย่างดังนี้

 

หมี่ฮกเกี้ยน ใครมาภูเก็ตต้องลองชิมหมี่ฮกเกี้ยน หมี่ฮกเกี้ยนเป็นหมี่เหลืองเส้นใหญ่กลมกล้ายยากิโชบะนิยมนำมาผัดซีอิ๊วน้ำขันขลุกขลิกโดยจะใส่เครื่องหลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็นหมู กุ้ง ปลาหมึกหอยนางรม และผักกวางดุ้ง คนที่ชอบกินไข่ ก็จะดอกไข่ดิบหรือไข่ลวกไว้ที่กันถ้วยก่อนตักหมี่ลงใส่ ส่วนคนที่ไม่ชอบกินหมี่ผัดก็จะปรุงด้วยการลวก มีทั้งแบบแห้งและน้ำ และเครื่องเกรานอกจากหมูแดง ก็ใส่ของทะเลโรยด้วยหอมเจียว

ติ่มซำ คนภูเก็ตกินติ่มชำเป็นอาหารเช้ามานาน บางร้านจึงขายกันมาเป็นรุ่นที่ 3 แล้วและมีร้านติ่มชำกระจายอยู่ทั่วเมืองภูเก็ต สังเกตได้จากหน้าร้านที่มีหม้อนึ่งขนาดใหญ่วางอยู่ ทุกร้านมีติ่มชำให้เลือกนับสิบชนิด เช่น ขนมจีบ ซาลาเปาฮะเก๋า ปลากะพงนึ่ง ชีโครงหมูตีนไก่ เป็นต้น กินคู่กับกาแฟหรือชาร้อน ร้านดื่มชำบางร้านยังมีกระเพาะปลา หมี่สั้ว โจ๊ก และบะกุดเต๋ ให้กินอิ่มท้องด้วย

ขนมจีน ไกรเคยกินขนมจีนเมืองคอนหรือขนมจีนสุราษฎร์ฯแล้วเผ็ดจนน้ำตาไหล มาเมืองภูเก็ตไม่ต้องกลัวเช่นนั้น เพราะน้ำแกงของภูเก็ตรสกลมกล่อมออกไปทางหานมากกว่าเผ็ด เนื่องด้วยคนจีนไม่ชอบกินเผ็ด ชนิดของน้ำแกงก็มีให้เลือกหลายอย่างเหมือนขนมจีนปักษ์ใต้ทั่วไปแต่เนื่องจากเป็นเกาะจึงมีน้ำแกงปูเพิ่มมาอีกอย่าง ร้านขนมจีนบางร้านใส่ปูตัวเล็กๆ ทั้งตัวหรือหั่นครึ่งตัวลงไปด้วย แต่บางร้านก็ใส่เฉพาะเนื้อปู่ ผักและเครื่องเกียงของขนมจีนภูเก็ดที่ต่างออกไปเห็นจะเป็นสับปะรดภูเก็ตหั่นฝอยและปลาฉิ้งฉ้าง

น้ำพริกกุ้งเสียบ คนภูเก็ตไม่กินอาหารรสจัดเหมือนคนปักษ์ให้จังหวัดอื่น น้ำพริกกุ้งเสียบในสำรับจึงออกรสหวาน ไม่เผ็ดจัด น้ำพริกกุ้งเสียบมีส่วนกล้ายคลึงน้ำพริกกะปี แตกต่างตรงคลุกเคล้าด้วยกุ้งเสียบแห้งกรอบตัวโต ลดความเข้มของกะปิลงไปก่อนข้างมาก เมื่อผสานกับความหวานของกุ้ง น้ำพริกกุ้งเสียบจึงเป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยว ทั้งเป็นของฝากขึ้นชื่อของจังหวัดด้วย

หมูฮ้อง มาภูเก็ตอย่าแปลกใจถ้าเดินเข้าร้านข้าวแกงแล้วถามหาหมูพะโล้ไม่พบ เพราะที่นี่เขาเรียกกันว่าหมูฮ้อง เป็นหมูสามชั้นหั่นชิ้นโด เกี่ยวจนเนื้อนุ่มน้ำขลุกขลิก รสชาติหวานนำเค็ม กินกับแกงส้มอร่อยเข้ากัน

โอ้เอ๋ว เป็นของหวานกล้ายวุ้น ทำจากกล้วยน้ำว้าและเม็ดโอ้เอวของจีน มีสรรพคุณแก้ร้อนในกระหายน้ำ เวลากินใส่น้ำแข็งไสราคาน้ำเชื่อมหอมกลิ่นนมแมว เป็นของหวานที่เป็นที่นิยมของคนภูเก็ด แต่หากินได้เฉพาะที่ ซ. สุ่นอุทิศ กับย่านหล่อโรงในตัวเมืองภูเก็ตเท่านั้น

 

โลบะ ทำจากหัวหมูและเครื่องในหมู ได้แก่ ลิ้น ไส้ ปอด ตับ นำมาต้มพะโล้ จากนั้นนำไปทอดให้ร้อน กินกับแป้งทอดหรือเต้าหูทอด (มีทั้งแบบธรรมดาและมีไส้ซึ่งประกอบด้วยมันแกว กุ้งสดแป้ง และถั่วงอก) เวลาไปกินที่ร้านจะสั่งรวมกันหรือแยกเป็นอย่างๆ ก็ได้ กินกับน้ำจิ้มรสเผ็ดหวาน มีแตงกวาเป็นเครื่องเคียง

โอค้าว ลักษณะคล้ายหอยทอด แต่เหนียวนุ่มกว่า ใช้หอยนางรมตัวเล็ก ผัดกับเผือกนึ่งและกุ้งแห้ง ปรุงด้วยซอสออกสีแดงรสชาติเผ็ดหวาน เวลากินจะใส่ซอสพริก

หมี่หุ้นบะกุด หากินยากสักหน่อย แต่คนภูเก็ตยังคงทำกินเองที่บ้านเป็นอาหารกลางวัน หมี่หุ้นก็คือเส้นหมี่ของคนภาคกลางนั่นเองนำมาผัดกับซีอิ๊วดำ โรยด้วยหอมเจียว กินคู่กับซุปซี่โครงหมูซึ่งนำซี่โครงหมูต้มกับยาจีนจนไดที่ น้ำซุปใสออกรสหวานเค็มหอมเครื่องยาจีน เป็นอาหารมื้อเบาๆ รสชาติดี

 

 

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *